เดินตามรอยอากงอาม่า: ซัวเถา และ เถ่งไฮ่

14 Apr

เป็นทริปทัวร์จีน ตะลุยตอนใต้ของจีน มั่นใจมากว่าเป็นที่ แรร์ (rare)​ แน่นอน ไปดูบ้านเกิดอากงอาม่าชาวจีนแต้จิ๋วและจีนแคะ

แหวกกระแสเที่ยว ญ และ ยุ ในช่วงนี้ ด้วยการทัวร์สำนึกรักบ้านเกิดกงม่า อิอิ หัวหน้าทัวร์คือ พ่อ ลูกทัวร์ คือ เรา และอีหนุ่ม จริงๆมีบุคคลควรจะมาร่วมทัวร์อีก แต่ไม่ว่างกัน ใครไม่ได้รับการเชื้อเชิญมะต้องน้อยใจไปนะ เผอิญทัวร์ตะลอนมาก ไม่รับประกันความลำบาก (และปลอดภัย ไว้จะเล่าให้ฟัง อิอิ) และเป็นทัวร์จีนจ๋ามาก คนจีนไม่มากอาจจะไม่ปลื้ม จุดประสงค์หลักของทัวร์คือ เชงเม้ง และไปดูบ้านวงกลม

เริ่มต้นจากฮ่องกง นั่งรถไฟผ่านแดนเข้าเสิ่นเจิ้น ต่อรถทัวร์ไปซัวเถา ตรงรถทัวร์นี่ใช้เวลา 4 ชม. ก็หลับไปเสบยดี พักโรงแรมในซัวเถา ตอนนี้ในจีนมี chain โรงแรม ชื่อว่า 7 days inn ที่เห็นได้ทุกเมืองไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ ถ้าเมืองใหญ่ก็มีหลายแห่งหน่อย คุณภาพโอเค ใหม่ สมราคา ประมาณ 170-250 หยวนต่อคืน แต่ในเวบภาษาจีนล้วน หลายเวบของจีน นิยมจีนล้วน เช่น จองตั๋วรถไฟ รถทัวร์ โรงแรม กะเหรี่ยงถ้าอยากแบคแพคเอง คงต้องเตรียมมาให้พร้อม มีเวบรับจองล่วงหน้าอยู่ แถมเวลาอยากจองโรงแรมข้ามสาขากัน พนักงานก็จะเงยหน้าอารมณ์เสียขึ้นมาจากมือถือ แล้วบอกว่า เข้าเนทไปจองเองเสะ แล้วก็สะบัดหน้าไปเล่นมือถือต่อ (เป็นแบบนี้ทุกที่ เริ่ด)

ซัวเถา (Shantou ซ้านโถว ในภาษาจีนกลาง หรือ ซัวเท้า ในภาษาแต้จิ๋ว)

เป็นเมืองใหญ่ในโซนตะวันออกของมณฑลกวางตุ้ง ศูนย์กลางของคนพูดจีนแต้จิ๋ว เป็นเมืองใหม่ เพราะฉะนั้นอากงอาม่าอาจจะไม่ได้มาจากที่นี่กันเสมอไปนะ เพราะเป็นเมืองใหม่ก็เลยไม่ค่อยมีไรเก่าๆให้ดู ก็จะมีตลาดให้เดินขำๆ แต่เราชอบเมืองละแวกนี้ตรงที่ เราฟังทุกคนพูดออก ดีใจ ยิ่งนินทากันด่ากันฟังออกหมดเบย (แต่พอพูดมีสาระฟังออกน้อยลง) หลายคนตกใจว่าเราไปเที่ยวจีนเอง ไม่ไปทัวร์ได้ยังไงกัน เมืองจีนมันแร้นแค้นมากนะ ยังมีไล่ฆ่าคนกันอยู่เลยนะ …อีหนุ่ม ผู้ซึ่งไม่เคยไปเมืองจีน ถึงกับตกใจในความเจริญของจีน ขนาดเมืองบ้านๆอย่างซัวเถา ยังถนนหนทางดี ตลอดทางที่นั่งรถมา ถนนดีมาก ไม่มีหลุมบ่อเลย (เพิ่งสร้าง พ่อบอก จบ) บ้านเมืองสะอาดขึ้นมากเมื่อเทียบกับเรามา 10 กว่าปีก่อน รถก็เยอะขึ้นมาก มีรถติด จักรยานน้อยลงไปอย่างเห็นได้ชัด เดี๋ยวนี้จีนรวย ต้องซื้อรถ (แต่เราเสียใจ อยากให้ถีบจักรยานกันเหมือนเดิม เกร๋ออก)

ก๋วยจั้บ

การหาก๋วยจั้บกิน คือเป้าหมายหลักของเรา อิอิ เพราะก๋วยจั้บ (จริงๆอ่าน กวยจับ) ที่แพร่หลายกันในไทย ไม่สามารถหาที่อื่นได้ในเมืองจีน นอกจากละแวกแต้จิ๋วเท่านั้น มันเป็นอาหารของคนแต้จิ๋ว แล้วก๋วยจั้บที่แท้จริงต้องเป็นแบบน้ำข้น (ในไทย คนจีนทำแต่น้ำใส คนไทยทำน้ำข้น งงมาก จุดนี้) เส้นต้องเอาไปต้มๆให้เป็นเมือก ใส่น้ำพะโล้ เครื่องมีเต้าหู้ หมูกรอบ ไข่พะโล้ และเครื่องในจัดเต็ม แปะด้วยปาท่องโก๋ (ภาษาจีนไม่มีคำนี้อีกละ แต้จิ๋วเรียก อิ่วจาก้วย) จริงๆมีอาหารอื่นที่อร่อยในแต้จิ๋วนะ แต่นี่ของชอบเรา อิอิ

ร้านดังของซัวเถา บ้านๆงี้แหละ

ชามนี้ 8 บาทมั้ง (40 บาทไทย) จำได้ตอนมาเด็กๆสิบก่าปีก่อน 5 บาทเองมั้ง แต่ไม่มีโต๊ะ มีแต่เก้าอี้ ใช้มือถือชามโคตรร้อนและล้นกินเอา เส้นที่นี่จะหนึบๆไม่เละแบบไทย

เถ่งไฮ่ (Chenghai เฉิงไห่ ในภาษาจีนกลาง)

มาดูบ้านต้นตระกูล อายุ 200 กว่าปี ที่ตอนนี้ใครเข้าไปอยู่ก็ไม่รู้หลังจากเป็นคอมมิวนิสต์ เมืองนี้เป็นเมืองบ้านนอกเล็กๆอยู่ปากแม่น้ำที่อากงอาม่าคงต้องล่องเรือผ่านกัน ความสำคัญอีกอย่างต่อคนไทยคือ พระเจ้าตากสินมาจากเมืองนี้ แต่เรื่องเล่าต่อๆกันมาของพระเจ้าตากในหมู่คนจีนเป็นคนละเวอร์ชั่นกับของไทย เวอร์ชันจีนคือ พระเจ้าตากเป็นคนจีน เกิดในจีน (เถ่งไฮ่) แล้วต่อเรือค้าขายกับไทย จนรักเมืองไทย พอพม่าบุกก็เหมือนบุกบ้านเกิดตัวเอง เลยร่วมต่อสู้ และสาบานเป็นพี่น้องกับคนไทยคนหนึ่ง โดยพระเจ้าตากเป็นพี่ พอรบชนะ ก็ให้พี่ได้เป็นกษัตริย์ก่อน แต่น้องรู้สึกไม่ยอมที่คนต่างชาติมาเป็นกษัตรย์ ก็เลยจับใส่กระสอบแล้วทุบตาย …อันนี้เวอร์ชันคนจีนเล่ากันนะเทอว์ ปัจจุบัน คนจีนในเถ่งไฮ่สร้างศาลเจ้าให้มาไหว้พระเจ้าตากในเถ่งไฮ่ กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวไปเลย (แต่เราไม่ได้ไปหรอก แหะๆ)

ตลาดใจกลางเมืองเถ่งไฮ่ บ้านนอกดีมะ

มีโรตีสายไหมด้วย คิดว่าที่นี่เป็นออริจิแนวนะ น้ำตาลจะเป็นก้อนๆ ไม่ใช่สายๆ แต่หวานกว่ามากกก แป้งก็ไม่ค่อยอร่อยง่ะ จืดๆ (เลยยกให้คนคุ้ยขยะแถวนั้นไปกินต่อ)

วอลนัท หรือ เหอเถา (ภาษาจีนกลาง) คนจีนนิยมมากมาแต่โบราณ เพราะบำรุงร่างกาย และรูปเหมือนสมอง เลยเชื่อว่าทำให้สมองดี (จะได้ไม่ต้องไปกินสมองลิง) แนะนำกินวันละ 4 สมองก็เพียงพอ (อันนี้มาจากตอนเรียนจังกึม อิอิ)

มารอบนี้เห็นมะม่วงน้อย (ปวนบอกเรียกมะม่วงกะล่อน) ขายเต็มเมืองจีนเลย อร่อยดีนะ กินง่ายด้วย ใช้มือฉีกๆเปลือกเอา

หลังคาบ้าน ต้องเอาหินมาทับไว้ เห็นว่าเวลาพายุเข้าจะแรงมาก หลังคาปลิวเบย

บ้านนอกของเถ่งไฮ่อีกที บ้านเก่าอายุ 200 กว่าปี

ที่ทำการตระกูลลิ้ม ดีเทวตกแต่งรอบประตู แสดงถึงความหรูหราในอดีต

เก่าแก่ทรุดโทรม ไม่มีใครดูแล

เวรี่จีน

ไก่

ก๊อ (ห่าน) ก๊อดุ พอมีคนแปลกหน้ามา เห่าใหญ่เลย ก๊อเป็นของดีที่เถ่งไฮ่ ก๊อย่าง ก๊อพะโล้ของเมืองนี้ดัง (สงสารก๊อ)

ต่อไป จะนั่งรถไปเมืองแต้จิ๋วละ

2 Responses to “เดินตามรอยอากงอาม่า: ซัวเถา และ เถ่งไฮ่”

  1. panlop April 15, 2014 at 3:26 am #

    พี่ดี้เขียนได้น่าอ่านมากอะ ชอบๆ ตะลุยแดนบ้านเกิด ขนาดผมเป็นคนแต้จิ๋วเองยังไม่คิดจะไปเลย 555 เขียนต่อนะ สนุกดี

    • DeeDee April 15, 2014 at 8:31 am #

      ขอบคุณค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: