มะกะฮง

10 Feb

เขียนเพิ่มนะ ใครอ่านไปแล้วกรุณาอ่านใหม่ เพิ่มตรง เปีย แล้วก็ตอนท้ายมีร้านเพิ่ม

Macaron ในภาษาฝรั่งเศส หรือ Macaroon ในภาษาอังกิด เหมือนเป็นขนมประจำชาติของที่นี่อีกเช่นกัน ความประทับใจแรกของเรา คือ ของ Le Notre ในเมืองไทย ซึ่งไม่ประทับจิตอย่างแรง หวานและเหมือนขนมผิงทาแยม และแพงมาก แต่ไปประทับใจร้านที่โคลัมบัส โอไฮโอ ตอนไปเยี่ยมโน้ต แล้วโน้ตแนะนำร้านนี้ ไม่คิดว่าเมกา (และบ้านนอกของเมกา) จะมีร้านมีชาติขนาดนี้ กินแล้วละลายในปากมากมาย จนคราวนี้มา ฝ ต้องมากินของออริจิแนว

ตอนมารอบที่แล้ว เราก็กินไปบ้างแล้วล่ะ แต่ซื้อข้างทางไปเรื่อย ก็ยังเฉยๆ คราวนี้เลยตั้งเป้าว่าต้องมากินร้านดังๆเท่านั้น แล้วบังเอิญ เวบนี้ จัดอันดับร้านมะกะฮงในปารีสไว้ให้พอดี มีทั้งหมด 6 ร้าน แต่ใครจะไร้สติไปกินหมดล่ะ…หนูก็กินไปแค่ 4 เอง อิอิ เรียงตามลำดับการได้กินละกันนะ ราคาเฉลี่ยของมะกะฮงแบบจิ๋ว (เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2 นิ้ว หรือ เล็กกว่า) อยู่ที่ 1.5 บาท จึงเป็นเหตุผลว่าจะไม่ซื้อไปฝาก นอกจากจะสั่งซื้อ

Gérard Mulot

เป็นความบังเอิญมาก แค่เดินจากบ้านไปปอมปิดูเซนเตอร์ (มิวเซียมพวกศิลปะแอ๊บๆ หนูชอบมากกว่าโมม่า (MoMA) อีกอ่ะ หรือเพราะว่าหนูแอ๊บขึ้นไม่รู้) ซึ่งต้องผ่านถนน Rambuteau เป็นถนนชอปปิ้งที่มีร้านดีๆมากมายของย่าน Le Marais แต่นี่ยังไปถึงหรอก เดินจากบาสตีย์ไปนิดเดียวเอง เราก็เข้าไปโดยจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเป็นร้านแนะนำ แล้วก็ขอซื้อสองชิ้น รสราสเบอร์รี่…ก็ดี แต่ไม่กรี๊ด รสแพชชั่นฟรุตกะเบเซิล…กรี๊ดมากก เบเซิลได้ใจผสมกับความเปรี้ยวของแพชชั่นฟรุน เข้ากันได้ดีมากมาย เทกซ์เจอร์กรอบนอกนุ่มใน แต่ยังธรรมดาเหมือนร้านอื่นๆ คงแปลกแค่รสชาติใหม่ๆ ก็เลยไม่คิดจะไปลองอีก 

Pierre Hermé

จิงๆแล้วตั้งใจจะไป Laducree ซื้อเป็นร้านดังสุดในปารีส แต่คิวยาว เลยเดินมาอีกฟากของถนน ซึ่งมีร้านเปียตั้งอยู่ (เรียก เปีย ตามปวรละกันนะ พิมพ์ง่ายดี) จิงๆแล้วเปียเคยเป็นหัวหน้าเชฟของลาดูเครมาก่อน แล้วออกมาตั้งร้านเอง แถมตั้งบนถนนเดียวกันอีก เราก็เดินมาเรื่อยๆ แล้วเห็นคนต่อแถวอยู่ลิบๆ โอ้ ไม่นะ แถวยาวกว่าลาดูเครอีก กรี๊ดดด วันนั้นหนาวด้วย หนูจะทำเช่นไรดี แต่ตั้งใจไว้แล้วว่าจะต้องกินซักร้าน เลยยอมต่อคิวดู ใช้เวลา 45 นาทีกว่าจะได้เข้าร้าน เผอิญเป็นเย็นวันเสาร์น่ะ นักท่องเที่ยวพร้อมใจกันมาต่อ จะเห็น ญ หรือไต้หวันมาต่อ พร้อมถือถุงลาดูเครด้วย ทำไมพวกนี้ต้องแอ๊บซื้อสองร้านนะ แต่ก็มีนักท่องเที่ยวชาติอื่นมาต่อเหมือนกัน หลายคนจะเข้ามาซื้อ พอเห็นแถวก็จากไป บางคนก็ได้แต่ถ่ายรูปหน้าร้านเป็นที่ระลึกแล้วก็จากไป หลังจากเราต่อนานมาก เลยตั้งใจจะซื้อเยอะๆ ซึ่งเยอะได้แค่ 7 ชิ้น ไม่สามารถกล่องใหญ่แบบคนอื่นเค้า เพราะแพงและกินไม่ทัน (มันเก็บได้ 4 วัน) กะ pain au chocolat พายชอคโกแลต อาหารเช้าประจำชาติอีกเช่นกัน รีวีวแปงโอชอคโกล่าก่อน อร่อยเหมือนร้านทั่วไป แต่คุณภาพชอคโกแลตดีกว่าอย่างเห็นได้ชัด แต่ถ้าไม่ว่างต่อคิว ก็กินร้านอื่นไปเถอะ ส่วนมะกะฮง เราทยอยกินวันละ 2-3 ชิ้น เพราะเสียดาย ชิ้นแรกที่กินคือ รสวาซาบิ ซึ่งเป็นของใหม่ แบบว่าไม่น่าเชื่อจะทำออกมาได้ และมันก็ดีด้วย มีกลิ่นวาซาบิอ่อนๆแต่หวานๆเป็นขนมได้ รสอื่นที่เราชอบคือ ชาเขียว มีครีมชาเขียวกะถั่วแดงด้วย ส่วนรสกุหลาบ ซื่งเป็นซิกเนเจอร์ของร้าน ก็ดีฮ่ะ แต่ไม่ได้ชอบมาก แค่เอามาเทียบกะ กุหลาบของลาดูเคร พบว่ากุหลาบของเปียชนะเลิศ เหตุผลที่เปียอร่อยกว่าเพราะของนุ่มของครีมมูสข้างใน และความกรอบของบิสกิตข้างนอก กรอบมากจนถือปกติไม่ได้ ต้องเปลี่ยนมาจับที่ขอบแทน ไม่งั้นมันจะแตก ถ้าเป็นร้านอื่นรวมทั้งลาดูเครจะจับได้ พวกรสที่ควรจะหวานก็ไม่หวานมาก กินแล้วกำลังดี กินแล้วเข้าใจเลยว่าทำไม ญ ถึงชอบ รสชาติและเทกซ์เจอร์เป็นแบบเค้ก ญ อ่ะ (เกี่ยวมั้ยว่าเพราะเปิดสาขาแรกที่ ญ) รูปของเปียจะเยอะหน่อยนะ เพราะยืนต่อคิวนาน

แคตาลอก Pierre Herme (ดูแล้วจะอยากกินแน่นอน อิอิ)

ข้างในร้าน ต้�งมีพนักงาน ญ ประจำร้าน

ข้างในร้าน ต้องมีพนักงาน ญ ประจำร้าน

ต�นนี้ที่ร้านฮิตส้ม ส้มทุก�ย่าง ตกแต่งหน้าร้านก็ส้ม

ตอนนี้ที่ร้านฮิตส้ม ส้มทุกอย่าง ตกแต่งหน้าร้านก็ส้ม

�ันนี้ข�งหนู กล่�งนี้มี 7 ชิ้น

อันนี้ของหนู กล่องนี้มี 7 ชิ้น

มั่วๆเลื�กรสมา

มั่วๆเลือกรสมา

รสวาซาบิ จิงๆแล้วถื��ย่างนี้ไม่ได้ ด้านหลังที่นิ้วแตะ�ยู่ ยุบลงไปแล้วน่ะ บ�บบางมาก

รสวาซาบิ จิงๆแล้วถืออย่างนี้ไม่ได้ ด้านหลังที่นิ้วแตะอยู่ ยุบลงไปแล้วน่ะ บอบบางมาก

 

ไปกินเค้กมาเพิ่ม เป็นชีสเค้กส้ม อย่างที่บอกว่าเป็นฤดูส้มของเปีย มีอย่างอื่นน่าลองมากมาย แต่เราไม่นิยมซิตรอง (citron) เท่าไหร่ แต่อยากลองชีสเค้ก ซึ่งเราชอบแบบ ญ ที่สุดแล้ว เลยอยากรู้ว่าเปียจะทำให้รสชาติ  ญ ได้มั้ย กินคำแรก กรี๊ดมากว่าใช่เรย แต่กินซักพักแล้วเฉยๆง่ะ 

 

ชีสเค้กส้ม หน้าตาธรรมดา

ชีสเค้กส้ม หน้าตาธรรมดา

พอปวรมา ก็ไปโอซี่กันต่อ ด้วยการกินคอลเลคช่ง Isphahan หรือ กุหลาบ ซึ่งเป็นของต้องกิน เริ่มด้วยครัวซอง ซึ่งเรามาหลายรอบมากกว่าจะได้กิน เพราะมักขายหมดก่อน ราคา 1.8 บาท ซึ่งราคาพอๆกะครัวซองทั่วไป แต่ที่พิเศษกว่าคือ ไส้หัวท้ายเป็นราสเบอร์รี่ ไส้ตรงกลางอัลมอนด์ ซึ่งไม่แน่ใจว่ามีลิ้นจี่ด้วยมั้ย และที่สำคัญคือกลิ่นกุหลาบ ต้องกินไปแอนาไล้ไป ว่ามีอะไรซ่อนอยู่มั่ง อยากซื้อไปฝากมาก ถ้าไม่ติดไปอิตาลีก่อนเนี่ย 

 

ครัวซ�งจ้ะ

ครัวซองจ้ะ

ส่วนนี่เป็นเค้กซิกเนเจอร์เรย เค้กอิสพาฮาน ประกอบด้วยของที่บอกมานั่นแหละ แต่มีกุหลาบเป็นใบให้เห็นด้วย เทกซ์เจอร์ดีงามมาก แต่มันเปรี้ยวราสเบอร์รี่ง่ะ หนูไม่ชอบเปรี้ยว แต่ปวรชอบมากมาย 

 

เค้ก�ิสพาฮาน เหมื�นมะกะฮงไซส์ปกติ (คื�ใหญ่แบบนี้) แทรกด้วยราสเบ�ร์รี่

เค้กอิสพาฮาน เหมือนมะกะฮงไซส์ปกติ (คือใหญ่แบบนี้) แทรกด้วยราสเบอร์รี่

ซื้อมะกะฮงมาของเปียมาฝากโฮสท์ เค้าดูจะชอบรสผลไม้แบบลาดูเครมากกว่าง่ะ สงสัยหนูนิยมของแปลกมากกว่า

 

Dalloyau

ร้านนี้โด่งดังว่าเป็นร้านที่ตั้งมา 200 ปีแล้ว เราเองก็ขี้เกียจตามหา เพราะพบของดีอย่างเปียแล้ว แต่บังเอิญถูกจับมาปล่อยร้านแกลเลอรี่ลาฟาแยท ร้านชอปปิ้งที่ชอบเอากะเหรี่ยง (นักท่องเที่ยวเอเชีย) มาปล่อย  แล้วบังเอิญเจอร้านนี้ตั้งอยู่ เลยต้องขอลองชิมหน่อย รสชาติไม่แปลกมาก ที่ประหลาดก็มีแค่ คอนยัค แชมเปญ และชิ้นจิ๋วกว่าเดิมในราคาเท่าร้านอื่น เทกซ์เจอร์ไม่ผ่านเท่่าไหร่ แป้งยังไม่ละลายในปากพอ แพงด้วย เลยไม่แนะนำฮ่ะ

ชิ้นจิ๋วค่ะ

ชิ้นจิ๋วค่ะ

 

Ladurée

ร้านนี้คนปารีสที่ไหนๆก็ต้องแนะนำ เพราะเป็นร้านเก่าแก่และดังและอร่อย เรียกได้ว่าเป็นร้านมะกะฮงประจำชาติ มีหลายสาขาด้วย ก็เลยหาโอกาสไปกินจนได้ จิงๆแล้วจะเอามาเทียบกับเปีย ว่าใครอร่อยกว่า เราชอบลาดูเครในแง่ที่มีรสผลไม้เยอะดี พวกราสเบอร์รี่ แบลคเคอเร้น ส้ม และอื่นๆ ซึ่งเปียไม่มี และอร่อยด้วย ตอนแรกเราให้เปียอร่อยกว่านิดเดียว แต่พอเอารสเดียวกันอย่าง กุหลาบ มาเทียบ ถึงให้เปียชนะเลิศอย่างที่บอกไปแล้ว ก็แนะนำว่าถ้าอยากได้รสผลไม้ หรือ แพคเกจจิ้งดูยุโรปๆไว้เป็นของฝากญาติผู้ใหญ่ แนะนำให้มาลาดูเคร 

แคตาลอก Laducree

รสแบลคเค�เร้น จิงๆแล้วร้านนี้แพคเกจร้านนี้งดงาม แต่เราซื้�น้�ย เลยได้แบบนี้แหละ เพราะถ้าแพคเกจดี จะแพงขึ้น�ีก

รสแบลคเคอเร้น จิงๆแล้วร้านนี้แพคเกจร้านนี้งดงาม แต่เราซื้อน้อย เลยได้แบบนี้แหละ เพราะถ้าแพคเกจดี จะแพงขึ้นอีก

ส่วนอีก 2 ร้านในลิสท์ขอไม่ลอง เพราะเลอนอตเมืองไทยทำให้ไม่อยาก และคิดว่าเจอร้านดีแล้ว จะไปเสียเงินลองทำไมอีก

 

Sadaharu Aoki

ร้านนี้ตอนแรกกะเก็บไว้ก่อน เพราะเห็นว่าเป็นร้าน ญ เก็บไปกินที่โตเกียวสิ แต่ปวรบอกว่าสาขาแรกมันเปิดที่ ฝ นะ แล้วค่อยไปเปิดที่ ญ อ้าว อะไรกัน ที่เปียซึ่งเป็น ฝ กลับไปเปิดร้านที่โตเกียวก่อน พวกนี้คิดอะไรกันอยู่นะ ก็เลยแวะไปซื้อมะกะฮงของอาโอกิที่แกลเลอรี่ ลาฟาแยท ซึ่งคิดมาได้ว่าควรลองมะกะฮงของอาโอกิ เพราะอากิโกะชอบมะกะฮงเจ้านี้มาก เลยคิดว่าควรลอง

 

มะกะฮงข�ง�าโ�กิจ้ะ

มะกะฮงของอาโอกิจ้ะ

แต่หนูกะปวรคิดว่าเปียอร่อยกว่าในแง่เทกซ์เจอร์ แต่ถ้าอยากได้รสชาติแบบโอเรียนทอล เช่น ยูซุ (อีหรอบส้มมะนาวของ ญ) อุเมะ (พลัม) งา (เหมือนกินหนมเปี๊ยะเรย) เกนไมฉะ (ชาอะไรก็ไม่รี้) ก็ควรมาลอง วันต่อมา ปวรรีเควสอยากกิน Salon de The (ร้านนั่งกินชาและขนม) ของอาโอกิ และร้านอยู่ไม่ไกล ก็เลยไปนั่งแรดกินกัน ร้านเล็กจิ๊ดนึงเอง คนขายก็เป็น ญ ตามประสา คราวนี้กินแต่เค้กฮ่ะ เค้กอรึ่ยส์มีก มีกๆ ปวรเอามูสชาเขียว นิ่มๆ อรึ่ยส์ เราว่าหวานไปหน่อย แต่ปวรพอใจมาก ส่วนของเราสั่งมั่ว ปกิสมันคือ แบลคฟอร์เรสต์ ซึ่งเชอร์รี่คลุกเหล้้าได้ใจมาก ถึงขั้นขม สลับกับเค้กหวาน และชอคโกแลตขม ส่วนชา เลือกชาซิกเนเจอร์ของอาโอกิ เป็นแอปเปิลซักอย่าง หอมมากฮ่ะ เพราะฉะนั้นแนะนำเค้กอาโอกิจิงจัง 

 

เค้กแบลคฟ�เรสต์ข�งหนู

เค้กแบลคฟอเรสต์ของหนู

 

�ีปวร เค้กชาเขียว และชา�าโ�กิ (ปวรคงพ�ใจที่ให้ลงรูปมัน �ิ�ิ)

อีปวร เค้กชาเขียว และชาอาโอกิ (ปวรคงพอใจที่ให้ลงรูปมัน อิอิ)

เพิ่งมานั่งคิดได้ว่า เหมือนฝัน (เพ้อเย่อ) เป็นจิง จำได้ว่าตอนเรียนชม.ท้ายก่อนจบปีสี่ คนอื่นนั่งเรียนนั่งเม้ากัน เรากะปวรนั่งไฟลท์ว่าจะมาแรดที่ ฝ ด้วยกัน ซึ่งขณะนั้นดูเพ้อเย่อมากๆ แล้วก็นั่งเปิดเวบลาดูเคร เวบอาโอกิ แล้วก็กรี๊ดๆว่าจะมากินกัน ไม่นึกว่าจะได้ทำจิง คิกๆ

Le Notre

อันนี้เป็นความบังเอิญมาก ทั้งที่ปวารณาว่าจะไม่กินแล้ว ปกิสว่า ขณะเดินหลงทางกลับบ้าน ผ่านหน้าร้านพอดีเรย อยู่แถวบ้านเองนี่นา ก็เลยแวะเข้าไปซื้อสองอัน คือ รสเกาลัด และ รสมะม่วง เราให้ว่าเทกซ์เจอร์เหมือนลาดูเครเลยนะ แต่อันเล็กกว่า (ก็ถูกกว่า) แต่ไส้ลาดูเครดีกว่า แต่รวมๆแล้วดีกว่าเมืองไทยแน่นอน เพราะฉะนั้นอย่าเสียเงินไปซื้อของเมืองไทยฮ่ะ

5 Responses to “มะกะฮง”

  1. ผึ้ง February 19, 2010 at 10:46 am #

    แบล็คฟอเรสท์เค้ก

    น่าทานมากเลย

    มีขายที่ไหนบ้างค่ะ

    จะเก็บตังค์ไปซื้อค่ะ

  2. DeeDee February 19, 2010 at 10:57 am #

    ก็คงต้องไปฝรั่งเศสค่ะ อิอิ แต่มีสาขาที่โตเกียวด้วย
    ลองเข้าไปดูเวบ Sadaharu Aoki http://www.sadaharuaoki.com/

Trackbacks/Pingbacks

  1. Food in HK #2 « Simple & Clean - March 10, 2010

    […] ที่บังเอิญเจอขณะหาร้าน มะกะฮง ในฮ่องกง ลองเข้าไปดู เวบของร้าน […]

  2. Treecreeper x มะกะฮง « Simple & Clean - July 5, 2010

    […] คุณวัตโตะ ทวิตพิคด้วยรูป มะกะฮง (Macaron) ซึ่งมาจากร้านในกรุงเทพนี่แหละ […]

  3. Food in HK #3 « Simple & Clean - October 17, 2010

    […] ถูกด้วย ที่นี่มีมะกะฮงแบบ ispahan ของเปียด้วย […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: