10 ของไพร่ ณ เมืองหลวงของโลก

9 Feb

มีของดีแล้วก็ต้องมีของไพร่กันบ้าง ยิ่งเมืองใหญ่อย่างนิวยอค เราว่าเรนจ์ระหว่างจนกะรวยกว้างอยู่เหมือนกันนะ คนขาวกะคนดำนี่ก็ยังแบ่งกันอยู่ นอกจากเป็นคนดำมีชาติ ทำตัวเข้ากับคนขาว แต่ส่วนใหญ่ของคนดำก็ยังจน และน่ากัว ส่วนคนน้ำตาลนี่ปกติเราเฉยๆนะ แต่อีดิ๋วเกลียดมากเพราะเจอมาเต็มๆ แต่เอาเท่าที่เราสัมผัสอย่างนักท่องเที่ยว ก็เจอความไพร่มาบ้าง ดังนี้

1. กลิ่นเหม็นในตู้รถไฟ

มีวันนึง เรากะอีดิ๋วเตรียมวิ่งเข้าตู้รถไฟใต้ดิน ก็มีคนร่วมออมากมายหน้าประตู แต่พอเปิดประตูปุ๊บ มีกลิ่นจากในตู้โชยออกมาแรงมาก ได้กลิ่นแล้วอยากอ้วกมาก คนในตู้นั้นวิ่งออกมากันใหญ่ เรากะอีดิ๋วเลยวิ่งไปตู้ข้างๆ ก็มีคุณลุงแขกตู้ข้างๆถามว่า กลิ่นมาจากตู้นั้นชิมิ เพราะกลิ่นทะลุมาตู้ข้างๆด้วย แต่ไม่แรงมาก ทีนี้มีน้ำตาลคุยกันเองเป็นภาษาน้ำตาล ถามไถ่กันว่าเกิดอะไรขึ้น น้ำตาลที่วิ่งหนีออกมาก็เล่าใหญ่ ซึ่งหนูฟังไม่ออก แต่เห็นอีนี่ชี้ๆที่ก้น ตายแระ มีใครอึในรถไฟหรอ หนูเดาเอาเองนะ แต่กลิ่นมันซีเวียร์จิงๆ พอตอนลงจากรถไฟ ยังเห็นมีคนสู้กลิ่นอยู่ในตู้นั้นได้ประมาณสิบกว่าคนแน่ะ 

 

2. ถุงยางกับสถานีรถไฟ

หลังจากนั้นไม่นาน ก็เดินลงรถไฟอีกสถานี เดินๆอยู่ อีดิ๋วก็กรี๊ดว่า แก ถุงยาง ตอนแรกนึกว่าอีนี่ปล่อยมุขอะไร ปกิสว่า เป็นถุงยางจิงๆ ถุงยางใช้แล้วด้วย นอนอยู่บนขั้นบันได เครียด

 

3. น้ำลาย

พอเดินลงไปถึงชานชาลา  ก็มีน้ำตาลคนนึง มองหน้าเรากะอีดิ๋ว แล้วค่อยถุยน้ำลายลงพื้น โอ๊ย ทำไมต้องมองหน้าชั้นก่อนด้วย เครียด อีดิ๋วบอกว่าเคยเห็นบางคนถุยน้ำลายบนพื้นในตู้รถไฟเลยก็มี ทำไมดูเป็นรถไฟชั้นสามเช่นนี้

 

4. วิธีเลี้ยงลูก

เป็นน้ำตาลเหมือนเดิม เป็นครอบครัวมานั่งข้างๆอีดิ๋วบนรถไฟ ก็โดนอีนี่นินทา แบบว่า ลูกอยู่บนรถเข็นถือขวดนมดูดๆอยู่ แต่ของเหลวในขวดไม่ใช่นม แต่เป็นน้ำส้มแบบไดลูท คือ น้ำส้มจิงก็มีทำไมไม่ให้กิน หรือว่าเป็นแบบเมกัน ที่ต้องแต่งสีกลิ่นรสในน้ำเปล่า เพราะกินน้ำเปล่าจืดๆกันไม่เป็น แล้วลูกก็ฟันผุกันหมด 

 

5. รถไฟและสถานีรถไฟ

รถไฟมีเรื่องเล่าเยอะค่ะ มีอะไรมากมายให้พบเห็น มีขายของกันในรถไฟแบบเกาหลีด้วย แต่ที่นี่แพ้ ยืนขายกันโง่มาก มักจะเป็นคนดำมาขาย ขาย m&m นี่เห็นบ่อย แต่ขายไม่ค่อยได้ แต่แอบเห็นมีขายไอพอดนาโนค่ะ แบบของปอมเมืองจีน เหมือนโคตรๆ แบบว่าแอบอยากได้ อิอิ ระบบการวิ่งของรถไฟก็แอบไพร่ วิ่งตามใจฉันมาก วันนี้อยากหยุดก็หยุด สายนี้วันนี้ว่ิงแค่นี้พอ ถ้าจะไปต่อต้องเปลี่ยน ให้ฟีวรถเมล์เมืองไทยเรย แต่เรายังยกให้ว่าตัวรถไฟสะอาดกว่าของชิคาโก แต่ตัวสถานีเนี่ย ชนะชิคาโกค่ะ ไม่มีบันได้เลื่อนใดๆ ก็จะเห็นพ่อแม่ขยันอุ้มรถเข็นเด็กขึ้นลงบันไดกัน พวกแม่น้ำตาลตัวใหญ่ๆนี่ไม่เท่าไหร่ แต่เห็นคนขาวตัวเล็กๆนี่แอบสงสาร แต่นี่อาจจะเป็นข้อดีอย่างนึง เพราะเรากินเยอะมากๆ แต่รู้สึกว่านน.ไม่ขึ้นใดๆ มัวแต่เดินขึ้นเดินลงจนเหนื่อย

 

6. ขี้หมา

อีดิ๋วพาเดินแถวบ้านมันค่ะ ปกติคนที่นี่เวลาพาหมาออกมาเดินต้องรับผิดชอบ ด้วยการเก็บอึหมาของตัวเองไปด้วย แต่เนื่องจาก ที่นี่คือบร๊อง จะเห็นเกลื่อนกลาดมากมาย เดินๆต้องคอยหลบดีๆ ไม่งั้นเหยียบเอาได้ง่าย

 

7. บร๊อง 

ความประทับใจแรกของการนั่งรถไฟมาบร๊อง พอเปลี่ยนรถไฟเข้า The Bronx หนูเริ่มตกใจกัว เอ๊ะ คนขาวหายไปไหน ทั้งคันมีแต่น้ำตาลกับดำ หน้าจีนๆอย่างหนูนี่ไม่มีเรย หนูว่าชิคาโกแถวบ้านหนูก็แอบน่ากัวแล้วนะ แต่ยังมีหน้าแขกหน้าจีนปะปนบ้าง แต่ของบร๊องนี่ ไม่มีใดๆ เห็นคนขาวโผล่มาซักคนแอบดีใจ อีดิ๋วเซ่ด วันไหนกลับบ้านดึก (จากการไปดูคอนเสิร์ต) จะต้องทำหน้าเซ้ว ทั้งๆที่ในใจแอบกัวว่าอีพวกนี้จะทำอะไรมั้ยนะ ยังดีที่บ้านอีดิ๋วใกล้รถไฟมากๆ และอีนี่ก็ไม่เคยไปไหนเลยในย่านนี้นอกจากอพาร์ทเมนต์ตัวเอง จิงๆเราแอบภูมิใจนะเนี่ย ที่ได้มาเที่ยวแถวนี้ เพราะไม่มีใครได้มาง่ายๆ อิอิ อีดิ๋วให้ข้อสังเกตว่า คนดำแถวนี้จะหน้าตาดั้งเดิมแอฟ เรากะพี่หนึ่งก็รู้สึก เพราะคนดำที่ชิจะดูตัวใหญ่ๆน่ากัว แต่คนดำในบร๊องดูแกร็นๆกว่า ส่วนนึงจะเพ่ิงอพยพมาจากแอฟริกา ส่วนนึงมาจากจาไมกา โดมินิกัน และอื่นๆในแถบคาริบเบียน อีดิ๋วนี่เชี่ยวประเทศแถบคาริบเบียนไปเรย มีชุมชนโดมินิกัน มีร้านขายของโกรเซอรี่ของแอฟริกัน หนูอยากเข้าไปดูนะ แต่อีดิ๋วห้าม และพวกนี้ฟันจะห่างกันมากๆตรงโซนฟันหน้า ตอนแรกก็แอบแปลกใจว่าอีดิ๋วไปจับคนพวกนี้แหกปากมาหรอ เผอิญสามีมันบอกมาค่ะเวลาต้องให้อ้าปาก เลยแนะนำอีดิ๋วให้ทำเรียวลิตี้ชุมชนแอฟในบร๊องก็น่าจะดี ได้ความรู้ด้วย อิอิ แต่คิดว่า ตอนถือกล้องวีดีโอ คงโดนพวกนี้ตีหัวแล้วเอากล้องไปซะก่อน

 

โอ๊ย นึกไม่ออกละ ของไพร่มีแค่นี้เองหรอ อีดิ๋วให้ข้อมูลเพิ่มซิ

 

รวมๆแล้ว เราว่านิวยอคดีกว่าชิคาโกทุกอย่างเรย ยังหาข้อดีกว่าของชิไม่ได้ เพราะถ้าอยากได้ความเงียบสงบในนิวยอค ก็ย้ายไปอยู่บรูคลินหรือควีนส์ก็ได้แล้ว หิมะก็ไม่หนักหนาแบบชิ แถมไม่หนาวซีเวียร์แบบชิด้วย แต่ตอนนี้เราคุ้นเคยกะการอยู่ชิไปแล้ว เลยยังพอใจชิมากกว่า ถ้าได้ไปอยู่นิวยอคย่านดีๆซักพักอาจจะเปลี่ยนใจ 

 

ปล. เขียนส่วนสำคัญๆเสร็จไปหนึ่งเปเปอร์แระฮ่ะ เสร็จแบบไพร่ๆ ส่วนเปเปอร์อีกอัน ก็มีดวงปาฎิหาริย์ เขียนไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ จำไม่เห็นได้เรย ก็ดี จะได้เอาไปทำผักชีก่อน 

ปล. 2 หนูยังไม่ได้เริ่มแพคของเรย แพควันเดียวคงทันเนอะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: