Free Concert

7 Sep

วันนี้มีโอกาสได้ไปดูอะไรที่รู้สึกว่าญี่ปุ่นมากๆ พอดีที่เราเรียนคุมงและเคยพูดถึงน้องเด็กดาวน์ พอดีพ่อเค้าเอาบัตรคอนเสิร์ตมาให้เซนเซและก็ให้เราด้วย เราก็ฟังอะไรไม่รู้เรื่องเลย คอนเสิร์ตอะไรก็ไม่รู้ มีถึงกี่โมงก็ไม่รู้ โรงแรมอะไรก็ไม่รู้ รู้แต่วันที่และเวลาเริ่มเท่านั้น เค้าบอกว่าเอาเพื่อนไปได้ เราก็เอาฮารูไป จากที่ฟังจับใจความมา ถ้าไปรอบกลางวันจะมีข้าวให้กินด้วย และก็กินไปฟังเพลงไป แค่ชั่วโมงเดียวเอง เลยคิดว่าฮารูน่าจะแวบพักกลางวันมาได้ ปะกิส กว่าเธอจะเลิกก็เที่ยงกว่า เราก็อาจี้ว่าจะไปทำอะไรกันละเนี่ย เพราะบ่ายโมงก็น่าจะเลิก พอให้ฮารูโทรไปพ่อของน้องดาวน์ (ซึ่งพูดอังกฤษไม่ได้เลย) เค้าก็บอกว่าเตรียมอาหารไว้ให้แล้ว ก็ต้องไปสิ วันนี้ไต้ฝุ่นเข้าอีก ฝนตกหนักมาก เลยขึ้นแทกซี่กันไปเลย

โรงแรมก็หรูทีเดียว คนไม่เยอะ ประมาณไม่ถึง 50 คน นั่งกันแบบโต๊ะจีน มีแต่คุณป้าทั้งนั้นเลย แต่งตัวกันดีๆด้วย บางคนก็มาในกิโมโนกันเลย พอให้ฮารูคุยกับพ่อน้องเด็กดาวน์ก็ได้ความว่า ตอนนี้ให้กินก่อน งานเริ่มจริงๆตอนบ่ายโมง อ้าว เราฟังอะไรมาเนี่ย แต่ฮารูก็อยู่ไม่ได้ เพราะต้องกลับไปเรียน จริงๆที่จะไม่กินด้วย จะแค่มาส่งเราเฉยๆ แต่พอมาถึงก็เลยต้องกินอยู่ดี อาหารก็แบบว่า เสียกได้ถึงราคาที่แพงมั่กๆ แต่เรากินได้น้อยมั่กๆ กะเอาว่าถ้าเจ๊ทที่เค้าให้มาซัก 5000 เยน (เกือบสองพันบาท) เราคงกินไปซัก 1000 เยน ตอนหลังกลับไปเล่าให้คุณครูฟังถึงหน้าตาอาหาร ก็บอกว่าเป็นแบบสไตล์เกียวโต เพราะชื่องานก็คือให้สัมผัสเกียวโต ก็จะเป็นอาหารชิ้นเล็กชิ้นน้อย ตกแต่งแรดๆ แรดจริงๆนะ แต่มีแต่อาหารทะเลที่ดูแพงๆ เช่น ซาชิมิ มีปลา กุ้ง หอย ซึ่งทนกินกุ้งไปด้วยความเสียดาย อีกอันนึงก็เป็น หอยมาทั้งฝาเลย ปกติเกลียดหอย แต่ยอมกินก็ได้วะ จุ่มซีอิ๊วและวาซาบิเยอะๆ และก็มีทาโกะ ปกติทาโกะยากิกินได้ แต่ทาโกะเฉยๆไม่กิน (ทาโกะ=ปลาหมึกยักษ์ ยากิ=ย่าง) ก็มันไม่มีอะไรปกปิด แต่ถ้าทาโกะยากิสั่งว่าไม่ใส่ทาโกะได้ ก็จะดีมากๆ เพราะจริงๆแล้วเราชอบแต่แป้ง มีของที่เหลือที่กินๆเข้าไป เพราะไม่รู้มันคืออะไร เนื่องจากแปรรูปไปมาก เช่นเอามาอยู่ในวุ้นซักอย่าง แล้วหั่นเป็นแว่น หรือเอาไปโปะกับทามาโกะยากิ (ไข่) แล้วหั่นเป็นแว่น หน้าตาก็จะเปลี่ยนไปทีเดียว ก็เลยกินได้ (อ่านเพิ่มเติม อาหารที่เรา ชอบ และ ไม่ชอบ) ก็ถือว่าเป็นครั้งแรกนะที่ได้กินอาหารญี่ปุ่นแรดๆจริงๆ แต่ไม่ได้ประทับใจเลย บางอย่างก็หวานด้วย

พอกินไม่ทันเสร็จ ก็เริ่มเล่นดนตรีแล้ว ฮารูว่าจะกลับเลยไม่ได้กลับ ดนตรีที่เล่นหน้าตาซะล้อซอซึงมาก มีสายให้ดีดๆอ่ะ เล่นกับขลุ่ย เพิ่งค้นพบวันนี้ล่ะ ว่าเสียงเครื่องดนตรีที่เราชอบนอกจากฮาร์พแล้ว ก็มีขลุ่ยนี่แหละ แต่ต้องแบบจีนๆนะ ก็ได้ยินมานานแล้ว แต่ไม่เคยแยกแยะว่ามันคือขลุ่ย (หาฟังได้ตามหนังจีนทั่วไป โดยเฉพาะหนังของจางอี้โหมว เช่น Hero กับ House of Flying Daggers (Lovers)) การแสดงก็เป็นแบบว่า เล่านิทานฮ่ะ แล้วจะฟังรู้เรื่องมั้ยน่ะ ก็เล่นดนตรีไปสลับกับเรานิทาน สลับกับร้อง เสียกได้ว่าเรื่องเศร้ามาก จากเสียงขลุ่ยที่โหยหวน แต่ข้าพเจ้าไม่รู้เรื่องอันใดเลย โชคดีที่แค่ครึ่งชั่วโมงก็จบข่าว

หลังจากนั้นก็ให้ไปดูกิโมโน วางๆคล้ายเป็น fair หรือ exhibition ตอนนี้อ่านเรื่องเกอิชาอยู่ ซึ่งก็บรรยายกิโมโนกันอลังการ พอได้เห็นของจริงก็รู้สึกดีนะ งามดี เห็นแล้วอยากใส่มั่ง (เคยใส่ถ่ายรูปไว้นานมาแล้วด้วยนะ ขอบอก) ก็เพิ่งรู้ว่าเค้าขายกันผ้ากันเป็นชิ้นๆล่ะ แล้วทางบริษัทที่ขาย เค้าจะเย็บเป็นชุดให้ (ฮารูบอกมา) ซื้อสำเร็จก็ได้ แต่มันจะไม่พอดีตัวจริงๆ ผ้าจะเป็นแถบยาวๆ จนตองแรกนึกว่าเอามาเป็นโอบิพันเอว แต่ต้องซื้อเอามาต่อๆกันเป็ฯชุกตะหาก เราก็ไปหยิบผ้าชิ้นนึงขึ้นมาดู เห็นราคาแล้วกรี๊ด 250,000 เยน ก็เกือบแสนบาทได้ แล้วต้องซื้อมาต่อๆกันอีกนะ กรี๊ด แต่ค่าต่อๆกันนี่ ทางบริษัททำให้ฟรี ตอนหลังก็มารู้ว่าพ่อน้องเด็กดาวน์ทำบริษัทกิโมโน ซึ่งก็จัดคอนเสิร์ตนี้ขึ้นมา คงกะขายกิโมโนมั้ง ก็ดีฮ่ะ ไปกินฟรีแล้วได้ดูอะไรที่ไม่เคยว่าจะได้ดู

Categories: , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: