Musée de Rouen ภาค 2

มาต่อกันที่งานของคนอื่นกันบ้าง เป็นอิมเพรสชั่นนิสม์เหมือนเดิม (หนูดูแต่แบบนี้เป็นส่วนใหญ่) มีรูปมาให้สปอตไดแอก (spot diagnosis แค่เห็นคนไข้ปุ๊บรู้เลยว่าเป็นโรคอะไร แต่นี้เราเอามาใช้กะรูป ว่าเป็นรูปของใคร) คนที่เราจะถ่ายรูปเก็บไว้ เดาไม่ยากหรอก

Musée de Rouen ภาค 1

จะเริ่มเอาทยอยเอารูปเก่าเก็บจากพวกมิวเซียมมาลงละ อันนี้เป็นรูปจากมิวเซียม (ขอใช้มิวเซียมแทน พิพิธภัณฑ์ เพราะพิมพ์ลำบากเหลือเกิน) ที่ ฮูออง เป็นมิวเซียมด้าน fine art โดยเฉพาะ (Musée des Beaux-Arts) พอดีมีจัดนิทรรศการผลงานของ Charles Fréchon ซึ่งเราก็เพิ่งรู้จักว่าเป็นใครเดี๋ยวนั้นแหละ แต่ก็เป็นยุคอีหรอบอิมเพรสชั่นนิสม์ ซึ่งจะเริ่มออกแนวเป็นจุดมากขึ้นเรื่อยๆ

มิวเซียมที่ ฝ นี่ไม่ค่อยมีภาษาอังกิดเท่าไหร่ โดยเฉพาะพวกมิวเซียมศิลปะ เราก็อ่านใดๆไม่รู้เรื่องเรย ชื่อรูปยังอ่านไม่ออกเรย (แต่พวกส้มแอปเปิลของ เซซาน นี่ชอบ อ่านออก อิอิ) ก็เลยเน้นดูรูปกะถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกอย่างเดียว 

บ้าน และ โรงเรียน

อวดบ้านหนูที่บาสตีย์ และ โรงเรียนแซงหลุยส์ (Hôpital Saint-Louis) ซึ่งบ้านใกล้โรงเรียนมาก นั่งรถไฟใต้ดินไปสามป้ายก็ถึงละ เดินไปยังได้เลย หนาวๆแบบนี้ควรเดินอย่างยิ่ง แต่ต้องเก็บแรงขาไปเดินมิวเซียมแทน

โรงเรียนโนดาเมะ

ค่อยเอาของเก่ามาขายนะฮะ ตอนอยู่ปารีส เราก็คิดได้ว่า เอ๊ะ น่าจะไปดูหน้าตา Conservatoire de Paris ของ โนดาเมะ ซะหน่อย ขณะกำลังคิดๆอยู่ คุณแม่เจ้าของบ้านดันไปติดต่อให้เราได้ไปดูคอนเสิร์ตที่นี่เฉยเลย