วันนี้มีโอกาสได้ไปแถวรพ.เลิดสินเยี่ยมอีหนุ่มอีเอกมาอีกรอบ (จิงๆคือไปนัดเจออีกเอก เนื่องจากอีหนุ่มหนีกลับไปนานแล้ว) ก็มีโอกาสได้เดินผ่านตรอกตรงข้ามโรบินสันบางรัก เลยถามอีเอกว่าร้านโตเกียวเปิดยัง อีเอกก็เลี้ยวเข้าซอยไปดูสแตทเรย
ร้านนี้อีหนุ่มเคยโฆษณาเมื่อนานมาแล้ว ว่าเป็นร้านโตเกียวที่ใช้ไส้กรอกดีงาม มันค้นพบตั้งแต่สมัยเป็นเอกซ์เทินแล้วมาเทิร์นที่เลิดสิน ปกิสว่าเรามีโอกาสได้ลองครั้งแรกเมื่อตอนมาเยี่ยมอีหนุ่มอีเอกคราวก่อน แต่ไม่ได้ถ่ายรูปเก็บไว้ คราวนี้มีโอกาสเลยต้องชี้ชวนกันดู
ความโดดเด่นของร้านนี้ คือ ใช้ไส้กรอกดูดีมีชาติ หน้าตาประมาณสโมกกี้ไบท์ มีพันเบคอนด้วย ในราคาถูกทีเดียว คือราคาอันละ 12 บาท บางอันเป็นเนื้อไก่ทอดมาหั่นๆ แบบนี้อันละ 7 บาท แต่ที่โดดเด่นกว่านั้น คือ คนขาย ขอให้ดูหน้าตาทั้งคนขาย และ หน้าตาโตเกียวที่เละเทะได้จากในรูป
ไส้กรอกดีงามฮ่ะ
ลุงคนขายจะดูเมามาก คือถ้าได้กินโดยไม่ได้เห็นคนขายและไม่เห็นวิธีการทำ จะไม่ได้ฟีวเท่าไหร่ จะมีผ้าโพกหัวลุงเขียนว่า มิสเตอร์เพชร โตเกียวหนึ่งเดียวในโลก ข้างใต้เขียนประมาณว่า เป็นขวัญใจเด็กๆทั่วโลก ไม่รู้ลุงไปเคลมมาจากไหน ท่าทางเหมือนอัพยาอะไรซักอย่างตลอดเวลา ไม่สามารถป้ายแป้งให้เป็นวงสวยงามได้ ไม่สามารถวาดขอบๆแป้งให้ดูดีกว่านี้ได้ และที่สำคัญกว่านั้น ห้ามบอกเรื่องแบบนี้กะลุงโดยเด็ดขาด เพราะลุงจะโกดมาก บอกว่าไม่ต้องมาสอน ลุงเซ่ด ลุงเพชรขายมาตั้งแต่ปี 16 ลุงรู้ดี ไม่ต้องมาสอน ถ้าสอนเดี๋ยวลุงโกด จะไม่ทำให้กิน บลาๆๆๆ โดยไม่สนใจโตเกียว จนแป้งเริ่มไหม้ซีเวียร์ หนูก็เลยแอบบอกลุงนิดนึงว่าแป้งไหม้ป่าว ลุงโกดกว่าเดิม ว่าไม่ต้องมาบอก ถ้ารอไม่ได้ก็ไม่ต้องรอ คราวก่อนเคยมาซื้อรอบนึง เป็นเด็กเจ็ดไม่รู้อิโหน่อิเหน่ คงไปเร่งให้เค้ารีบทำ เค้าโกดมาก เด็กเดินหนีไปเรย ลุงพูดไล่หลังว่า ดี คนขายไม่เหนื่อย นี่ไม่ใช่ผัดไทยนะ จะมาเร่งได้ยังไง นี่มันหนมโตเกียว (หนูก็ไม่ค่อยเข้าใจลอจิกของลุงเหมือนกัน) โตเกียวทุกชิ้นต้องอร่อย ไม่ได้ทำยังไงก็ได้ บลาๆๆๆๆ
เพราะฉะนั้นร้านนี้ต้องยืนรออย่างใจเย็น ห้ามบ่นห้ามใดๆ (ให้ฟีวร้านแม่ด่าหน้าซีรี่ในอดีตเรย) บางทีลูกค้าก็ต้องช่วยลุงทำมาหากิน เช่น อีเอกต้องช่วยเทแป้ง คีบไส้กรอก เป็นต้น
หน้าตาลุงเพชรฮ่ะ น่ากัวมิใช่น้อย
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นหลังจากหนูโดนด่าไป ลุงก็หยิบไข่มาตอกทำไข่ดาว แล้วเติมลงไปในไส้กรอก แล้วก็หยิบแฮมขึ้นมาหั่นแบ่งๆใส่เติมไปในไส้กรอกที่มีอยู่แล้ว หนูกะอีเอกหั่นมามองหน้างงใส่กัน ส่วนการคิดราคา ลูกค้าต้องคิดเงินเองด้วยฮ่ะ แล้วบอกให้ลุงทอนเท่าไหร่ ทำอย่างกะแจกมากกว่าขาย
ดูลุงวาดแป้งสิ เมามั้ยล่ะ
ใครสนใจเห็นตัวเป็นๆ ไปหาได้อยู่ในตรอกซุงตรงข้ามโรบินสันบางรัก หน้าร้านข้าวหมูแดงซัมซิง ลุงจะเริ่มเข็นรถมาขายตอนประมาณหกโมงเย็น มักจะเห็นคนมุงๆอยู่ซึ่งส่วนใหญ่เป็นโลคอล รู้วิธีสั่งและอดทนรอกันเป็นอย่างดี และอย่าลืมคำเตือนต่างๆที่บอกไป ไม่งั้นอาจจะอดกิน
ตายระ อยากกินมากมายฮ่ะ
เชียงใหม่ไม่เห็นมีขายเลยอ่ะ ตามหามานาน
อยากกินโตเกียวหน้าร้านต้นสนที่ใส่ไข่ หมูสับ พริกไทยเยอะๆ อันยาวๆอ่ะ
อีนี่หลอกง่ายจิง แต่ร้านนี้แป้งไม่เหมือนแป้งร้านอื่นนะ ร้านอื่นจะบางๆกรอบๆ อันนี้จะหนากว่าหน่อย (จิงๆแล้วตีแป้งยังไม่เนียนเรยด้วยซ้ำ เครียด) ไว้ยูมาซีรี่ก็มากินเจ้าหน้าต้นสนสิ ไอมักกินเวลาอยู่เวรแถวประตูโอพีดี เพราะจะย้ายสถานที่เวลาดึกๆ
แป้งลุงแกอาร์ตจริงๆ
อัพเดทเพิ่มจากหวาน เนื่องจากเชี่ยวชาญแถวสีลมและอีหรอบ บอกว่ามีร้านอีกหลายร้านเจ้าของเดียวกัน มีถัดไปอีกซอยเป็นผู้หญิงขาย น่าจะเป็นเมียลุง ลุงก็บอกเองว่ามีลูกชายสี่คนไปขายเหมือนกัน (มีลูกเมียด้วยหรอเนี่ย) ส่วนร้านลูกนี่ไม่ทราบตำแหน่งแน่ชัด แต่หวานบอกว่าเคยเห็นอยู่